Adhyaya 2

या अध्यायात बदरिकाश्रमाचे परम पुण्यत्व वर्णिले असून पर्वतांमध्ये तो सर्वश्रेष्ठ मानला आहे. हिमालयाच्या शिखरावर भगवान नर-नारायण यांचे नित्य सान्निध्य आहे; त्यांच्या श्वेत व श्याम अशा द्विरूप प्रकटतेचे वर्णन येते. तीर्थयात्रेचा श्रमही साधकाला महान फल देतो असे प्रतिपादन केले आहे. उत्तरायणकाळी तेथे पूजा-आराधना विशेष फुलते; परंतु हिमवृष्टीमुळे काही महिने उपासनेत अडथळा येतो, आणि सूर्य दक्षिणायनास लागल्यावर मार्ग पुन्हा सुलभ होतो—असा ऋतुधर्म सांगितला आहे. अलकनंदेला गंगास्वरूप मानून तिच्या स्नान-दर्शनाने महापातकांचेही शोधन होते, असे तीर्थमाहात्म्य दृढ केले आहे. अखेरीस वरदान-संवाद: श्रीनारायण रुद्राला कैलासाधिपती व जगत्-रक्षक म्हणून स्तुती करतात. रुद्र चिरस्थायी भक्ती व अशी कीर्ती मागतात की उपासकांना मुक्ती देणारा उपकारकर्ता म्हणून ते प्रसिद्ध व्हावेत—यातून शैव वैराग्य व वैष्णव कृपा यांचा समन्वय दिसतो।