Adhyaya 190

महादेव पार्वतीला सांगतात की ते भगवद्गीतेच्या सोळा अध्यायांचे माहात्म्य सांगणार आहेत. पुढे कथा गुरजर देशातील सौराष्ट्रिक नगरीत जाते, जिथे काव्योपमांनी गौरविलेला राजा खङ्गबाहु राज्य करीत असतो. तेथे दन्तावल/अरिमर्दन नावाचा मदोन्मत्त हत्ती बंधने तोडून लोकांना तुडवत भीषण दहशत माजवतो. त्याच वेळी एक ब्राह्मण गीतेच्या सोळा अध्यायांतील श्लोक—विशेषतः सोळाव्या अध्यायाशी निगडित—मृदू स्वरात जपत निर्भयपणे जातो; हे अद्भुत पाहून राजा त्याला कारण विचारतो. ब्राह्मण सांगतो की दररोज गीतेच्या सोळाव्या अध्यायातील काही श्लोकांचे पठण केल्यास सिद्धी व संरक्षण मिळते. राजा त्याचा सत्कार करून विपुल दान देतो, गीता-मंत्र/श्लोक ग्रहण करून साधना करतो; नंतर तो निर्भय होऊन हत्तीसमोर उभा राहून व्यवस्था प्रस्थापित करतो व युवराजाचा अभिषेक करतो. अखेरीस सोळाव्या अध्यायाच्या प्रभावाने तो परम लक्ष्य—मोक्ष—प्राप्त करतो, असा निष्कर्ष दिला आहे।