Adhyaya 188

अध्यायाच्या आरंभी महादेव भवानीला सांगतात की ते पुढे मोक्षदायी उपदेश विस्ताराने सांगणार आहेत; म्हणून भगवद्गीतेचा चौदावा अध्याय श्रद्धेने ऐक. पुढे कथा काश्मीरदेशात—सरस्वतीशी निगडित, शुद्ध वाणी प्रसिद्ध अशा प्रदेशात—जाते. तेथे मैत्रीने बांधलेले दोन राजे शिकारीच्या निमित्ताने एका कुत्री व सशावर पैज लावतात. धावपळ व उलटफेराच्या प्रसंगात कुत्री आणि ससा त्या चिखल/पाण्याच्या स्पर्शात येतात, जे गीतेचा चौदावा अध्याय नित्य पठण करणाऱ्या ब्राह्मण वत्साच्या पादप्रक्षालनातून निर्माण झालेले असते. त्या स्पर्श-पुण्यामुळे दोघेही नीच योनी सोडून दिव्य विमानांतून स्वर्गाला जातात. वत्साचा शिष्य (स्वकंधर) राजाला त्यांच्या पूर्वकर्मांची कथा सांगतो—जुगारी ब्राह्मणाचे पाप, परस्त्रीगमन आणि हिंसा; वैर जन्मोजन्मी टिकते, पण पवित्र गीता-पाठाच्या संगतीने ते नष्ट होते. अखेरीस राजा श्रद्धेने गीता अध्ययन करून परम पद प्राप्त करतो.