Adhyaya 16

युधिष्ठिराच्या प्रश्नावर नारद जालंधराच्या मायावी फसवणुकीची कथा सांगतात. तो दैत्य शिवाचे रूप धारण करून गौरीकडे जातो व कामवश होऊन तिला वश करण्याचा प्रयत्न करतो; पण गौरीला स्मरण होते की शिव केवळ तपस्येनेच प्राप्त होतात, म्हणून ती त्याला नाकारते. मग ती गंगा–मंदाकिनीच्या परिसरात स्नान-पूजन करून स्वर्णदीच्या तीरावर बसते. संशय आल्यावर गौरी सखी जया हिला परीक्षा घेण्यासाठी पाठवते. जालंधर कामातुर होऊन जयेला आलिंगन देताच त्याचे असुररूप उघड होते आणि त्याचे बळ क्षीण होते. सेविकांमध्ये भय पसरते; गौरी कमळांच्या दाटीत लपते. दरम्यान विष्णूने वृंदेचे अपहरण केल्याची वार्ता येताच युद्धाची गणिते बदलतात. चंड-मुंड जालंधराला पुन्हा युद्धासाठी प्रवृत्त करतात; पण दुर्वारण सल्ला देतो—विष्णूपूर्वी शिवाचा विचार कर, कारण कर्माचे प्रत्युत्तर अटळ आहे आणि मायाप्रेरित अपराध मोठ्या संकटाला कारणीभूत ठरतो.