Adhyaya 134

महादेव पार्वतीला वेत्रवती नदीचे माहात्म्य सांगतात—या नदीत स्नान केल्याने, तसेच तिचे दर्शन किंवा स्पर्श केल्यानेही, महापातकांसह पापांचा शमन होतो आणि प्रलयापर्यंत पापक्षय घडतो. वृत्राने केलेल्या ‘महागंभीर’ नावाच्या खोल विहिरीतून पापनाशिनी देवी-सरिता प्रकट झाली; तीच वेत्रवती गंगेसमान पूज्य आहे असे वर्णन येते. पुढे दृष्टांत—एक दुष्ट, विष्णुनिंदक राजा (किंवा उताऱ्यातील ‘विदारुण’ नावाचा पापी) ब्राह्मण व वेदांची निंदा केल्यामुळे कुष्ठरोगाने ग्रस्त होतो; पण वेत्रवतीच्या जलात स्नान केल्यावर रोग दूर होतो व मन शुद्ध होते. त्याच्या अंतःकरणात विष्णुभक्ती उत्पन्न होते; तो नियमित स्नान, दान, यज्ञादी करीत अखेरीस विष्णुलोक प्राप्त करतो. हा अध्याय सर्वांसाठी फलप्राप्ती सांगतो—ब्राह्मणांसह सर्व वर्ण, परके लोक आणि वेदनिंदकही स्नानाने पवित्र होतात; विशेषतः कार्तिक व माघ महिन्यात आणि संगमस्थानी. खेṭक व संबंधित तीर्थस्थाने दिव्य तीर्थरूपाने गौरविली आहेत.