Adhyaya 129

माघ-माहात्म्यात वसिष्ठ–दिलीप संवादात हा अध्याय द्राविडदेशीय राजा चित्रनाम (द्रविड) याच्या अधःपतनाची कथा सांगतो. विष्णुद्वेषाने तो वैष्णवांचा छळ करतो; त्यामुळे अनेक नरकांत यातना भोगून शेवटी पिशाचयोनीत जन्म घेतो. ऋषी देवद्युती त्याला भेटून त्याच्याकडून पापस्वीकार करून घेतात व सांगतात की प्रयागात माघव्रत व माघस्नान—विशेषतः गंगा/वेणीचे जल सेवन—हे निश्चित मुक्तीचे साधन आहे. मधल्या दीर्घ उपाख्यानात केरळच्या एका ब्राह्मणाची प्रेतावस्था, कर्पटीक प्रवाशाचा प्रसंग, आणि सारस–वानर संवाद येतो; यात कर्मफलाची अटळता व पुरोहितधर्मातील दुष्कृत्यांचे परिणाम स्पष्ट होतात. गंगाजलाच्या प्रभावाने प्रेताचा उद्धार होतो आणि सीतासित/प्रयाग येथे माघस्नानाने पिशाचही शुद्ध होऊन दिव्य/राजकीय पद प्राप्त करतो. शेवटी प्रयागमाहात्म्याचा विस्तार, गंधर्वकन्यांची शुद्धी व विवाहविधी, आणि महेश (शिव) यांची पुष्टी यांसह अध्याय समाप्त होतो.