Adhyaya 1

हा अध्याय मङ्गलाचरणाने आरंभतो—भगवान विष्णू व महर्षी व्यास यांना नमस्कार करून। नंतर ऋषिगण सूतांना विनंती करतात की भक्ती वाढविणारे पद्मपुराणाचे उरलेले उपदेश सांगावेत. सूत सांगतात की मंदर पर्वतावर शंकरांनी नारदांना जे शिकविले तेच ते निवेदन करणार आहेत। पुढे हा अध्याय उत्तरखण्डाचा विषय-सूचक ठरतो—तीर्थमाहात्म्य (पर्वत, नद्या, हरिद्वार, प्रयाग, द्वारका, मथुरा, कुरुक्षेत्र, सेतुबन्ध/रामेश्वर, गया), तसेच वैष्णव आचार (तुळशीसेवा, गोपीचंदन धारण, शंख-चक्र चिन्हे)। एकादशी-द्वादशी, कार्तिक-माघ व्रते, ग्रहण-योगांचे फल, दानांचे प्रकार, गुरु-शिष्य पात्रता, आणि जगन्नाथाच्या नाम-दर्शनाची तारक महिमा यांचा संक्षेपाने निर्देश होतो। अखेरीस पुराण व्यासकृत आहे असे प्रतिपादन करून, श्रवण व विधिपूर्वक दान केल्याने सर्वांना—शूद्रांनाही—पुण्य व कल्याण सहज मिळते असे सांगितले आहे।