Adhyaya 25

जैमिनी तुलशीची पाप-नाशक शक्ती आणि अतिथी-सत्काराचे माहात्म्य पुन्हा सविस्तर विचारतो. सूताच्या कथनातून व्यास सांगतात—तुळशी ही महालक्ष्मीस्वरूपा, परम मंगलदायिनी आहे; मृत्युकाळी तुळशीचा संबंध (तुळशीपत्रांनी गाळलेले/मिश्रित जल, तुळशी-तिलक, मुख-शिर-कानांवर पत्र ठेवणे) महापाप्यालाही हरिधामास नेतो. यानंतर अतिथिधर्माचे प्रतिपादन होते. पवित्र व आनपत्य हे लोमश ऋषींचे पूर्ण आदरातिथ्य करतात; लोमश म्हणतात—अतिथीमध्ये ब्रह्मा, शिव आणि विष्णू यांचे स्वरूप वास करते. ‘अतिथी’ची व्याख्या व आचार सांगितले जातात—अचानक आलेल्या कोणत्याही पाहुण्याचा, वर्णभेद न ठेवता आणि उपेक्षित समूहांपर्यंतही, यथाशक्ती सत्कार केल्यास महान पुण्य मिळते; दुर्लक्ष केल्यास संचित पुण्य नष्ट होते. दुष्काळकाळातील उदाहरणात एक दरिद्री दांपत्य अतिथीला अन्न देऊन विष्णुलोक प्राप्त करते. शेवटी तुळशीपत्रस्पर्श व हरिनामामुळे मारलेला उंदीरही मुक्त होतो—तुळशीची तारक शक्ती पुन्हा अधोरेखित होते।