Adhyaya 11

या अध्यायात वैष्णवांची प्रातःपूजा-प्रक्रिया क्रमाने सांगितली आहे. ब्रह्ममुहूर्ताला उठणे, मलोत्सर्गाचे नियम, शौचाचार, माती व पाण्याने शुद्धी, तसेच दंतधावन व जिभेची शुद्धी यांचे वेळ-निषेध व पद्धती वर्णिल्या आहेत. पुढे रात्रवस्त्रांचा त्याग करून नारायणस्मरण, आणि लक्ष्मीसह श्रीकृष्णाचे प्रबोधन व सेवा-हावभावाचे अंग सांगितले आहे। त्यानंतर मंदिरसेवेचे विधान—जुने अवशेष काढणे, झाडू मारणे, माती/गोमयाने लेपन करणे—हे अत्यंत पुण्यकारक म्हटले आहे. पात्रे व उपकरणांची शुद्धी, स्नानशिष्टाचार, पाय धुऊन गर्भगृहात प्रवेश, योग्य आसन व दिशा-नियम दिले आहेत. शंख व तुळशीसह देवस्नान, दिक्बंधन, संकल्प, न्यास, कृष्णध्यान, उपचार, मंत्रजप, नैवेद्य, प्रदक्षिणा व साष्टांग नमस्कार यांचा क्रम स्पष्ट केला आहे। अखेरीस प्रसादतत्त्व मांडले आहे—निर्माल्य, तुळशीचा सुगंध, विष्णुपादोदक व नैवेद्य पापांचा नाश करतात; आणि पूजेच्या फळाचा निर्णायक आधार शेवटी भक्तीच आहे, असे प्रतिपादन केले आहे।