
विघ्नराजचरितम्
Vighnaraja - Lord of Obstacles
मुद्गल पुराणातील सातवा खंड 'विघ्नराज चरित' म्हणून ओळखला जातो. यात भगवान गणेशाच्या विघ्नराज अवताराचे वर्णन आहे, ज्यांनी ममता आणि आसक्तीचे प्रतीक असलेल्या ममासुराचा पराभव केला. ममासुराने कठोर तपश्चर्येने वरदान मिळवून देवांना पराभूत केले आणि कैलास पर्वतावर ताबा मिळवला. जेव्हा अधर्म वाढला, तेव्हा देवांनी गणेशाचा धावा केला. विघ्नराज अवतारात गणेशाने ममासुराचा वध न करता त्याचे हृदयपरिवर्तन केले आणि त्याला आपला भक्त बनवले. हा खंड शिकवतो की अहंकाराचा नाश केवळ ईश्वराप्रती समर्पणानेच होऊ शकतो. यात ऋषी दत्तात्रेयांनी ब्रह्म आणि माया यावर केलेले मार्गदर्शनही समाविष्ट आहे. शेवटी, गणेश कश्यप आणि दितीसमोर चतुर्भुज रूपात प्रकट होऊन सृष्टीत पुन्हा धर्म प्रस्थापित करतात।
या अध्यायात शौनक ऋषी सूतांना विघ्नराजाच्या चरित्राबद्दल विचारतात। सूत दक्ष आणि मुद्गल ऋषींमधील संवाद सांगतात। दिती आपल्या पुत्रांच्या मृत्यूच्या शोकात इंद्राचा वध करणाऱ्या पुत्रासाठी तपश्चर्या करते। विघ्नराजाच्या मायेमुळे दितीच्या व्रतात चूक होते आणि इंद्र तिच्या गर्भाचे ४९ तुकडे करतो, जे मरुद्गण बनले।
या अध्यायात दिती आपल्या पुत्रांच्या मृत्यूवर कश्यप ऋषींकडे शोक व्यक्त करते. कश्यप तिला कर्म आणि संसाराचे तत्त्वज्ञान सांगतात. त्यानंतर ते पार्वतीची कथा सांगतात. शिवाने नाकारल्यानंतर पार्वती गणेशाची आराधना करते. गणेश व्रतामुळे शिवाचे मन परिवर्तन होते आणि त्यांचा विवाह होतो.
या अध्यायात ममासुराची उत्पत्ती आणि गणेशाकडून मिळालेल्या वरदानाचे वर्णन आहे। पार्वतीच्या अभिमान आणि ममतेतून निर्माण झालेल्या हास्यातून 'मम' नावाचा असुर जन्मला। त्याने गणेश मंत्राचा जप करून घोर तपश्चर्या केली। गणेशाने प्रसन्न होऊन त्याला त्रैलोक्याचे राज्य आणि अजिंक्यत्वाचा वर दिला।
कश्यप सांगतात की ममासुराने शंबरासुराची कन्या मोहिनीशी विवाह केला. शुक्राचार्यांनी त्याला दैत्यांचा राजा म्हणून राज्याभिषेक केला. ममासुराने 'चिंतनाश' नावाचे नगर वसवले. त्याला धर्म आणि अधर्म हे दोन पुत्र झाले. गणेशाची भक्ती न सोडण्याच्या शुक्राचार्यांच्या इशाऱ्यानंतरही त्याने विश्वविजयाचा प्रवास सुरू केला. पृथ्वी, पाताळ आणि स्वर्ग जिंकल्यानंतर तो कैलासावर चालून गेला, जिथे शिव आणि देव युद्धासाठी सज्ज झाले।
या अध्यायात ममासुर आणि देव यांच्यातील भीषण युद्धाचे वर्णन आहे। सुरुवातीला शिव, विष्णू आणि शक्तीच्या नेतृत्वाखाली देवांनी ममासुराच्या पुत्रांचा पराभव केला। संतापलेल्या ममासुराने स्वतः युद्धात उतरून शिव, विष्णू, सूर्य आणि देवीला मूर्च्छित करून बंदी बनवले। त्याने विश्वावर ताबा मिळवला आणि कैलास, वैकुंठात असुरांची नियुक्ती केली। त्याने वर्णाश्रम धर्म नष्ट करून अधर्म पसरवला।
ममासुराने छळलेल्या देवांना विष्णूंनी गणेशाच्या उपासनेचा सल्ला दिला. शंभर वर्षांच्या तपश्चर्येनंतर भाद्रपद शुक्ल चतुर्थीला विघ्नराज प्रकट झाले. देवांनी त्यांची स्तुती केली. नारद मुनींना शांतीदूत म्हणून ममासुराकडे पाठवण्यात आले.
या अध्यायात नारद मुनी ममासुराला सांगतात की विघ्नराज हेच परब्रह्म आहेत. ते त्याला अहंकार सोडून गणेशाला शरण जाण्याचा सल्ला देतात. आकाशवाणी आणि शुक्राचार्यही याचे समर्थन करतात. ममासुराचे सेनापती धर्म आणि अधर्म युद्धाचा मार्ग निवडतात. शेवटी गणेश आपल्या कमळ अस्त्राने ममासुराचा गर्व हरण करतात।
या अध्यायात, भगवान गणेशाच्या दिव्य पद्म अस्त्राने भयभीत होऊन ममासुर आपला अहंकार सोडून देतो आणि पद्माची प्रार्थना करतो. शांत झालेले अस्त्र गणेशाच्या हातात परत येते. त्यानंतर ममासुर विघ्नराजाची स्तुति करतो आणि भक्ती व मायेपासून मुक्तीचा वर मागतो. गणेश त्याला वर देतात आणि अधार्मिक कर्मांचे फळ भोगण्याचे तसेच गणेशाचे स्मरण न करणाऱ्यांच्या मनात ममता निर्माण करण्याचे कार्य सोपवतात।
विघ्नराज खंडाच्या नवव्या अध्यायात, देव आणि ऋषींनी भगवान विघ्नराजांची स्तुती केली. गणेश प्रसन्न झाले आणि त्यांनी वर दिले, परंतु ऋषींनी केवळ भक्ती मागितली. त्यानंतर हिमालयात दहा योजन विस्तारलेले एक पवित्र क्षेत्र स्थापन करण्यात आले. भाद्रपद शुक्ल चतुर्थीला सिद्धी, बुद्धी आणि नागेशासह विघ्नपतींची स्थापना झाली. हा अध्याय या क्षेत्राचे महत्त्व आणि ममासुरापासून मुक्तीचे वर्णन करतो।
या अध्यायात दिती ऋषी कश्यपांना विघ्नेश्वराच्या अवतारांचे वर्णन करण्याची विनंती करते. कश्यप सृष्टीची प्रक्रिया स्पष्ट करतात, ज्यामध्ये सुरुवातीला निर्माण केलेले ब्रह्मा आनंद आणि क्रियाशीलतेशिवाय होते. त्यांनी गणेशाच्या एकाक्षरी मंत्राचा जप करून कठोर तपश्चर्या केली. विघ्नेश्वर प्रथम गजमुख रूपात आणि नंतर भगवान विष्णूच्या रूपात प्रकट झाले. ब्रह्मदेवांनी विष्णू आणि गणेशाच्या गुणांचे मिश्रण असलेल्या स्तोत्राने त्यांची स्तुति केली. विष्णूंनी त्यांना आनंद, सामर्थ्य आणि योग-शांतीचे ज्ञान दिले।
या अध्यायात विष्वक्सेन भगवान विष्णूंना शांतीच्या योगाबद्दल विचारतात. विष्णू सांगतात की विघ्नराज (गणेश) हेच परब्रह्म आहेत. सुरुवातीला विष्वक्सेन केवळ विष्णूंची भक्ती करतात, परंतु नंतर गणेशाच्या दर्शनाने त्यांना विष्णू आणि गणेशाच्या एकतेचा साक्षात्कार होतो. ते गणेशाची स्तुति केशव आणि नारायण या नावांनी करतात. शेवटी ते हरी आणि हेरंब यांच्यातील अभेद सिद्ध करतात।
कश्यप ऋषींनी धर्मघ्नचा पुत्र यज्ञध्रुक् या असुराची कथा सांगितली आहे, ज्याने शिवाकडून वर मिळवून विश्वावर विजय मिळवला आणि यज्ञांचा नाश केला. विष्णू आणि देवांनी एकाक्षर मंत्राने गणेशाची आराधना केली. गणेशाने शूर्पकर्ण अवतार धारण करून अकुंशाने यज्ञध्रुक्चा वध केला. कश्यपांनी शूर्पकर्ण नावाचा अर्थ सांगितला की, जो मायेपासून ब्रह्माला वेगळे करून भक्तांना शांती देतो.
प्रयाग येथे माघ महिन्यात दत्तात्रेय गणेशाची पूजा करतात. शिव आणि ऋषी विचारतात की आत्मज्ञानी सगुण पूजा का करतो. दत्तात्रेय 'दत्त गीता' सांगतात, ज्यात गणेशाला ब्रह्मास्पति म्हणून मायेच्या पलीकडे मानले आहे. ते वसिष्ठ आणि नारदांच्या शंकांचे निरसन करून अद्वैत ज्ञान आणि भक्तीचा समन्वय साधतात।
दितीने महर्षी दत्तात्रेयांकडून दशाक्षरी गणेश मंत्र प्राप्त केला आणि घोर तपश्चर्या केली. एक हजार वर्षांनंतर भगवान गणेश प्रसन्न झाले आणि त्यांनी दर्शन दिले. दितीने त्यांची स्तुति केली आणि त्यांना आपल्या पुत्राच्या रूपात जन्म घेण्याची विनंती केली. गणेशाने वरदान दिले आणि दिती आपल्या पती कश्यपाकडे परतली।
दितीने गणेशाची आराधना केली, जो चतुर्भुज रूपात प्रकट झाला. त्याच्या विराट रूपाला पाहून घाबरलेल्या दितीने प्रार्थना केल्यावर तो बालक बनला. कश्यपांनी त्याचे संस्कार केले. जेव्हा विष्णू आणि देवांनी असुरांवर हल्ला केला, तेव्हा चतुर्भुजाने आपल्या परशूने विष्णूचे चक्र निष्प्रभ केले. ब्रह्मा, विष्णू आणि महेश यांनी त्यांची स्तुती केली. त्यांनी त्रैलोक्याच्या मर्यादा ठरवून अंतर्धान पावले.
विघ्नराज खंडाच्या या शेवटच्या अध्यायात, लोभ आणि शापामुळे दैत्य दितीचा इशारा डावलून देवांविरुद्ध युद्ध करतात. दिती, अदिती आणि कश्यप द्वैत भाव सोडून गणेशाची भक्ती करतात. मुद्गल ऋषी दक्षाला निष्काम कर्म आणि भक्ती योगाचे तत्त्वज्ञान सांगतात. विघ्नराजाचे स्वरूप आणि फलश्रुतीचे सविस्तर वर्णन यात आहे.
Mamasura is the demon representing 'Mamata' or attachment and possessiveness. He overthrew the Devas and conquered the cosmos until Lord Ganesha incarnated as Vighnaraja to subdue him.
Lord Ganesha incarnated as Vighnaraja (The Lord of Obstacles) to defeat Mamasura, restore cosmic Dharma, and demonstrate that supreme worldly attachment can only be overcome by divine surrender.
Sage Dattatreya appears to deliver a profound philosophical discourse to the deities, explaining that Lord Ganesha is the ultimate Brahman and detailing the relationship between Maya and the Supreme Truth.
Read Mudgala Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.