“मेरे नगरकी सड़कोंको पताकाओंसे अलंकृत किया जाय। फूलों तथा नाना प्रकारके उपहारोंसे सब देवताओंकी पूजा होनी चाहिये। कुमार, मुख्य-मुख्य योद्धा, शृंगारसे सुशोभित वारांगनाएँ और सब प्रकारके बाजे-गाजे मेरे पुत्रकी अगवानीमें भेजे जाय ।। घण्टावान् मानव: शीघ्र मत्तमारुह्य वारणम् । शृज्भाटकेषु सर्वेषु आख्यातु विजयं मम
vaiśampāyana uvāca |
me nagarasya rathyāḥ patākābhiḥ alaṅkriyantām | puṣpaiś ca nānāvidhaiś ca upahāraiḥ sarvadevatānāṃ pūjā kriyatām | kumārāḥ pradhānā yoddhāḥ śṛṅgāraśobhitāś ca vāraṅganāḥ sarvavidhāni ca vādyāni mama putrasya pratīcchārthaṃ preṣyantām ||
ghaṇṭāvān mānavaḥ śīghraṃ mattam āruhya vāraṇam | śṛṅgāṭakeṣu sarveṣu ākhyātu vijayaṃ mama ||
माझ्या नगरातील रस्ते पताकांनी अलंकृत करण्यात येवोत. फुले व नानाविध उपहारांनी सर्व देवतांची पूजा होवो. कुमार, प्रमुख योद्धे, शृंगाराने सुशोभित वारांगना आणि सर्व प्रकारची वाद्ये—हे सर्व माझ्या पुत्राच्या स्वागतासाठी पाठवण्यात येवोत. आणि घंटाधारी उद्घोषकाने शीघ्र मत्त हत्तीवर आरूढ होऊन नगरातील सर्व चौकांत माझ्या विजयाची घोषणा करावी.
वैशम्पायन उवाच