Shloka 17
धनंजयस्य आश्वासनम्
Dhanaṃjaya’s Reassurance and the Opening Engagement
प्रभासितमिवाकाशं चित्ररूपमलंकृतम् । सम्पतद्धिः स्थितैश्ञापि नानारत्नविभासितै:
vaiśampāyana uvāca | prabhāsitam ivākāśaṃ citrarūpam alaṅkṛtam | sampatadbhiḥ sthitaiś cāpi nānāratnavibhāsitaiḥ ||
वैशंपायन म्हणाले— नानाविध रत्नांनी झळाळणारी, भिन्न-भिन्न रूपांनी नटलेली अनेक विचित्र विमाने—काही स्थिर, काही वरखाली उडणारी—यांनी आकाश जणू प्रकाशमान होऊन अद्भुत शोभेने अलंकृत झाले. त्या दिव्य दृश्यात विमानस्थ देवांनी वेढलेला वज्रधारी महातेजस्वी इंद्र पद्म-उत्पलांच्या माळा धारण करून शोभत होता. अनेक वीरांशी रंगलेल्या अर्जुनाच्या त्या महान संग्रामाकडे तो वारंवार पाहत असे, तरीही तृप्त होत नसे.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Righteous valor (dharma-yuddha spirit) is portrayed as worthy of divine attention: when courage and duty align, even the gods are depicted as drawn to witness it, underscoring that ethical action has cosmic significance.
The narrator describes the sky filled with jewel-bright celestial vimānas—some stationary, some moving—creating a radiant spectacle, while Indra and other gods look on, repeatedly watching Arjuna’s great combat and remaining unsated by the sight.