Shloka 15
उत्तरो भयविषण्णः — बृहन्नडेन धैर्योपदेशः
Uttara’s Panic and Bṛhannadā’s Stabilizing Counsel
अथैनमुपसंगम्य स्त्रीमध्यात् सा तपस्विनी । व्रीडमानेव शनकैरिदं वचनमत्रवीत्,वह तपस्विनी स्त्रियोंके बीचसे उठकर उत्तरके समीप आयी और लजाती हुई-सी धीरे- धीरे इस प्रकार बोली--
athainam upasaṅgamya strīmadhyāt sā tapasvinī | vrīḍamāneva śanakair idaṁ vacanam abravīt ||
तेव्हा ती तपस्विनी स्त्रियांच्या मधून उठून त्याच्याजवळ गेली आणि जणू लज्जित झाल्यासारखी हळूहळू हे वचन बोलली.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds restraint and propriety in speech: even when one must speak, one approaches respectfully and speaks with modest self-control—an ethical framing for dialogue in a sensitive social setting.
Vaiśampāyana narrates that an ascetic woman rises from among the women, approaches a man, and—appearing shy—begins to speak slowly, introducing the forthcoming statement or request.