Shloka 21
Kāmyaka-vane Pāṇḍava-nivāsaḥ — Vidurasya āgamanam ca (कamyake वने पाण्डवनिवासः—विदुरस्य आगमनं च)
सो<ड्कमानीय विदुरं मूर्थन्याप्राय चैव ह । क्षम्यतामिति चोवाच यदुक्तोडसि मयानघ,ऐसा कहकर राजा धृतराष्ट्रने विदुरको अपने हृदयसे लगा लिया और उनका मस्तक सूँघते हुए कहा--“निष्पाप विदुर! मैंने तुमसे जो अप्रिय बात कह दी है, उसके लिये मुझे क्षमा करो”
so 'ḍkam ānīya viduraṃ mūrdhny āprāya caiva ha | kṣamyatām iti covāca yad ukto 'si mayānagha ||
वैशंपायन म्हणाले—विदुराला पुन्हा बोलावून राजा धृतराष्ट्राने त्याला अंतःकरणापासून आलिंगन दिले आणि स्नेहाने त्याच्या मस्तकाचा मुकुटभाग घ्राण करून म्हणाला—“निष्पाप विदुरा! मी तुला जे कठोर व अप्रिय वचन बोललो, त्याबद्दल मला क्षमा कर.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even a king must acknowledge wrongdoing and seek forgiveness from the righteous; humility and reconciliation are presented as ethical strengths, especially toward a dharmic advisor like Vidura.
Dhṛtarāṣṭra, moved by remorse, brings Vidura back, embraces him affectionately, and asks pardon for having spoken unpleasant words to him.