एवमुक्तो गुडाकेश: प्रगृह्म सशरं धनु: । आमुक्तखड््गो मेधावी तत् सर: प्रत्यपद्यत,युधिष्ठिरके ऐसा कहनेपर निद्राविजयी बुद्धिमान् अर्जुन धनुष-बाण और खड़्ग लिये उस सरोवरके तटपर गये
yakṣa uvāca | evam ukto guḍākeśaḥ pragṛhya saśaraṃ dhanuḥ | āmuktakhaḍgo medhāvī tat saraḥ pratyapadyata ||
युधिष्ठिर असे बोलताच निद्राविजयी बुद्धिमान गुडाकेश (अर्जुन) बाणांसह धनुष्य उचलून, खड्ग धारण करून त्या सरोवराकडे निघाला.
यक्ष उवाच