Shloka 23
Kuntī–Sūrya-saṃvāda: Autonomy, Reputation, and the Promise of Karṇa
तृतीयेन तु बाणेन पृथुधारेण भास्वता । जहार सुनसं चापि शिरो भ्राजिष्णुकुण्डलम्,तत्पश्चात् मोटी धारवाले और चमकीले तीसरे बाणसे उन्होंने सुन्दर नासिका और शोभाशाली कुण्डलोंसे विभूषित शत्रुके मस्तकको भी धड़से अलग कर दिया
tṛtīyena tu bāṇena pṛthudhāreṇa bhāsvatā | jahāra sunasaṃ cāpi śiro bhrājiṣṇukuṇḍalam ||
मग तिसऱ्या, जाड धार असलेल्या आणि तेजस्वी बाणाने त्याने शत्रूचे मस्तक धडापासून छाटले—ते मस्तक सुंदर नाकाचे आणि झळाळत्या कुंडलांनी विभूषित होते.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the uncompromising finality of warfare once it is joined: skill and resolve culminate in decisive action, reminding the listener that violence, even when framed within a warrior code, carries stark and irreversible outcomes.
In Mārkaṇḍeya’s narration, a warrior releases a third, broad-edged, radiant arrow that cuts off the opponent’s head—described as handsome and ornamented with shining earrings—severing it from the body.