Shloka 1736
ससर्जुन्द्रजित: क्रोधाच्छालस्कन्धं तथाड्रद: । बलवान् वालिनन्दन अंगदने इन्द्रजितके उस गदाप्रहारकी कोई परवा न करके ऊपर क्रोधपूर्वक साखूका तना उठाकर दे मारा
sasarjendrajitaḥ krodhāc chālaskandhaṃ tathā dradaḥ | balavān vālinandana aṅgadaḥ na indrajitke usa gadāprahārakī koī parvā na karke ūpar krodhapūrvak sākhūkā tanā uṭhākar de mārā |
मार्कण्डेय म्हणाले—क्रोधाने इंद्रजिताने शालवृक्षाचा जड खोड फेकला. पण महाबली वालिनंदन अंगदाने त्या गदाप्रहाराची पर्वा न करता, क्रोधपूर्वक साखूचे खोड उपटून इंद्रजितावर घाव घातला।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights steadfastness under attack and also warns implicitly that anger (krodha) fuels retaliation and intensifies conflict; strength without self-control can turn battle into unchecked escalation.
Indrajit, in anger, throws a heavy śāla-tree trunk. Aṅgada, the powerful son of Vāli, ignores the mace-blow and retaliates by lifting a sākhū trunk and striking Indrajit.