Shloka 656
Sūrya’s Counsel to Karṇa on Indra’s Intended Request
Kuṇḍala–Kavaca Discourse
प्रत्ययं कुरु मे देवि वानरो5स्मि न राक्षस: । “उनके मित्र होनेके नाते सुग्रीव भी आपका कुशल-मंगल पूछते हैं। आपके स्वामी भगवान् श्रीराम सम्पूर्ण वानरोंकी सेनाके साथ शीघ्र यहाँ पधारेंगे। देवि! मेरा विश्वास कीजिये। मैं राक्षस नहीं, वानर हूँ”
pratyayaṁ kuru me devi vānaro'smi na rākṣasaḥ |
देवी, माझ्यावर विश्वास ठेवा; मी वानर आहे, राक्षस नाही. मित्र व हितचिंतक म्हणून सुग्रीवही तुमची कुशल-मंगल विचारणा करीत आहे. तुमचे स्वामी भगवान श्रीराम संपूर्ण वानर-सेनेसह लवकरच येथे येतील. देवी, माझ्या वचनावर विश्वास ठेवा—मी राक्षस नाही, वानरच आहे.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharmic communication: when approaching someone fearful or vulnerable, one should speak truthfully, offer clear assurance, and identify oneself honestly to remove suspicion—trust is built through transparency and benevolent intent.
A messenger reassures a noble lady addressed as ‘Devī’ that he is a vanara ally, not a rākṣasa enemy, and conveys that Sugrīva sends greetings and that Śrī Rāma will soon arrive with the full vanara force.