Shloka 31
Sāvitrī’s Trirātra-Vrata and Departure with Satyavān (सावित्रीव्रतनिश्चयः सहगमनं च)
स राममभिसस्प्रेक्ष्य कृष्पते येन तन्मुखम् । विषण्ण श्चाब्रवीद् रामं पश्यावस्थामिमां मम,जिस ओर उस राक्षसका मुख था, उसी ओर वे खिंचे चले जा रहे थे। तब श्रीरामकी ओर देखकर वे अत्यन्त विषादग्रस्त होकर बोले--'भैया! देखिये, मेरी यह क्या अवस्था हो रही है?
sa rāmam abhisasprekṣya kṛṣyate yena tan-mukham | viṣaṇṇaś cābravīd rāmaṃ paśyāvasthām imāṃ mama ||
ज्या दिशेला त्या राक्षसाचे मुख होते, त्याच दिशेला ते ओढले जात होते. तेव्हा श्रीरामांकडे पाहून अत्यंत विषण्ण होऊन म्हणाले—“भाऊ! पाहा, माझी ही काय अवस्था झाली आहे!”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
In crisis, one should honestly acknowledge one’s helplessness and seek support from the righteous and capable; the verse highlights the ethical value of turning to a trusted protector (here, a brother) rather than surrendering to despair.
A character is being forcibly drawn toward a rākṣasa, in the direction the demon faces. Seeing Rāma, he becomes deeply despondent and calls out to him, asking him to witness his plight and implicitly to intervene.