Shloka 713
Sāvitrī’s Report and Nārada’s Prognosis (सावित्र्याख्यान—सत्यवान्-गुणवर्णनं तथा अल्पायुषः पूर्वसूचना)
अभिषेकाय रामस्य यौवराज्येन भारत । युधिष्ठिर! राजा दशरथ बड़े बुद्धिमान् थे। उन्होंने यह सोचकर कि अब मेरी अवस्था बहुत अधिक हो गयी; अतः श्रीरामको युवराजपदपर अभिषिक्त कर देना चाहिये; इस विषयमें अपने मन्त्री और धर्मज्ञ पुरोहितोंसे सलाह ली
abhiṣekāya rāmasya yauvarājyena bhārata | yudhiṣṭhira! rājā daśaratha baḍe buddhimān the | unhoṃne yaha socakara ki aba merī avasthā bahuta adhika ho gayī; ataḥ śrīrāmako yuvarājapadapar abhiṣikta kara denā cāhiye; isa viṣayameṃ apane mantrī aura dharmajña purohitōṃse salāha lī |
मार्कण्डेय म्हणाले— हे भारत! रामाच्या युवराज्याभिषेकाविषयी ऐक. हे युधिष्ठिर! राजा दशरथ अत्यंत बुद्धिमान होता. त्याने विचार केला— ‘आता माझे वय फार वाढले आहे; म्हणून श्रीरामास युवराजपदावर अभिषिक्त केले पाहिजे.’ या विषयात त्याने आपल्या मंत्र्यांचा व धर्मज्ञ पुरोहितांचा सल्ला घेतला.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
A ruler should act with foresight and humility: recognizing the limits of age, ensuring orderly succession, and grounding major decisions in dharma by consulting competent ministers and dharma-versed priests rather than acting impulsively.
Mārkaṇḍeya narrates to Yudhiṣṭhira that King Daśaratha, seeing his advanced age, decided to consecrate Rāma as crown prince and therefore consulted his political advisors and religious authorities to proceed properly.