Shloka 6
Jatāyu’s Resistance, Sītā’s Traces, Kabandha’s Release, and the Path to Sugrīva (Āraṇyaka-parva 263)
तथा तैर्निकृतिप्रज्जै: कर्णदुःशासनादिशभि: । नानोपायैरघं तेषु चिन्तयत्सु दुरात्मसु,इस प्रकार सोचकर छल-कपटकी विद्यामें निपुण कर्ण और दुःशासन आदिके साथ जब वे दुरात्मा धृतराष्ट्र-पुत्र भाँति-भाँतिके उपायोंसे पाण्डवोंको संकटमें डालनेकी युक्तिका विचार कर रहे थे, उसी समय महायशस्वी धर्मात्मा तपस्वी महर्षि दुर्वासा अपने दस हजार शिष्योंको साथ लिये हुए वहाँ स्वेच्छासे ही आ पहुँचे
tathā tair nikṛtiprajñaiḥ karṇa-duḥśāsanādiśabhiḥ | nānopāyair aghaṃ teṣu cintayatsu durātmasu ||
वैशम्पायन म्हणाला—ते दुरात्मे, छल-कपटात निपुण कर्ण-दुःशासन आदिंसह, नानाविध उपायांनी पांडवांवर आपत्ती आणण्याची युक्तीच विचारत होते; तेवढ्यातच महायशस्वी धर्मात्मा तपस्वी महर्षी दुर्वासा दहा हजार शिष्यांसह स्वेच्छेने तेथे येऊन पोहोचले.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts adharma—cunning schemes to cause harm—with the sudden arrival of a powerful ascetic, hinting that unethical plotting invites unforeseen consequences and that moral order (dharma) can assert itself through unexpected turns.
Karna, Duḥśāsana, and other Kaurava-aligned figures are actively planning multiple ways to bring trouble upon the Pāṇḍavas; at that moment, the formidable sage Durvāsā appears with a vast retinue, setting up a major test and turning point in the episode.