Shloka 66
Daśagrīva-boonāvaraṇa, Viṣṇv-avatāra-niyoga, Vānara-sahāya-janana, Mantharā-nirmāṇa
युधिष्ठिरमुदी क्षन्तः सेहुर्दु:खमनुत्तमम् । अर्जुन, दोनों भाई नकुल-सहदेव, यशस्विनी द्रौपदी तथा सर्वश्रेष्ठ बलवान् महातेजस्वी भीमसेन भी राजा युधिष्ठिरकी ओर देखते हुए महान्-से-महान् दुःखको चुपचाप सहते रहे
yudhiṣṭhiram udīkṣantaḥ sehūr duḥkham anuttamam | arjunaḥ bhrātarau nakula-sahadevau yaśasvinī draupadī tathā sarvaśreṣṭho balavān mahātejā bhīmasenaś ca rājānaṃ yudhiṣṭhiram eva avalokya mahad api duḥkhaṃ tūṣṇīṃ sahamānāḥ sthitāḥ ||
राजा युधिष्ठिरांकडे नजर स्थिर करून त्यांनी अनुपम दुःख सहन केले. अर्जुन, दोन्ही भाऊ नकुल-सहदेव, यशस्विनी द्रौपदी आणि सर्वश्रेष्ठ, बलवान, महातेजस्वी भीमसेन—सर्वांनीच मौनाने महान दुःख सोसले.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic restraint: even when grief is overwhelming, the righteous response is steadiness, mutual support, and respect for the leader’s composure rather than uncontrolled outburst.
The Pandavas and Draupadī, watching Yudhiṣṭhira, silently bear an incomparable sorrow. Their attention remains fixed on him, indicating solidarity and the gravity of the crisis they are facing.