Shloka 193
वैकर्तनं परीप्सन्तो गन्धर्वान् समवाकिरन् । उन्होंने कर्णको आगे करके पुनः बड़े वेगसे गन्धर्वोका सामना किया। उनके साथ रथोंका विशाल समूह था। वे रथोंको विचित्र गतियोंसे चलाते हुए कर्णकी रक्षा करने और गन्धर्वोपर बाण बरसाने लगे
vaikartanaṁ parīpsanto gandharvān samavākiran |
वैशंपायन म्हणाले—वैकर्तन कर्णाचे रक्षण करण्याच्या हेतूने त्यांनी गंधर्वांवर बाणांचा वर्षाव केला. कर्णाला पुढे करून ते पुन्हा मोठ्या वेगाने गंधर्वांशी भिडले; त्यांच्या सोबत रथांचा विशाल समूह होता. रथांना विचित्र गतीने चालवीत ते कर्णाचे संरक्षण करू लागले आणि गंधर्वांवर शरवृष्टी करू लागले।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the dharmic complexity of loyalty: protecting one’s comrade (Karna) is treated as a duty, yet the chosen means—swift, forceful counterattack—also shows how allegiance can intensify violence. It invites reflection on when protection becomes escalation and how kṣatriya duty balances defense with restraint.
The Kaurava side, intent on safeguarding Karna (Vaikartana), advances again against the Gandharvas. With a large chariot contingent moving in varied maneuvers, they form a protective screen around Karna while simultaneously showering the Gandharvas with arrows.