Shloka 37
चित्रसेन-समागमः / The Engagement with Citrasena and the Gandharvas
पत्याश्रयो हि मे धर्मो मतः स्त्रीणां सनातन: । स देव: सा गतिर्नान्या तस्य का विप्रियं चरेत्,“मैं यह मानती हूँ कि पतिके आश्रयमें रहना ही स्त्रियोंका सनातन धर्म है। पति ही उनका देवता है और पति ही उनकी गति है। पतिके सिवा नारीका दूसरा कोई सहारा नहीं है, ऐसे पतिदेवताका भला कौन स्त्री अप्रिय करेगी?
patyāśrayo hi me dharmo mataḥ strīṇāṃ sanātanaḥ | sa devaḥ sā gatir nānyā tasya kā vipriyaṃ caret ||
माझ्या मते स्त्रियांचा सनातन धर्म हा पतीच्या आश्रयात राहणे हाच आहे. पतीच तिचा देव, पतीच तिची परम गती—त्याच्यावाचून दुसरा आधार नाही. अशा पतिदेवाला कोणती स्त्री अप्रिय वर्तनाने दुखावेल?
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse articulates a traditional ideal of strīdharma: a wife regards her husband as her primary support, sacred authority, and ultimate refuge, and therefore avoids conduct that would displease him.
Vaiśaṃpāyana, as narrator, reports a woman’s statement of principle about marital duty and loyalty, framing her ethical stance in terms of dharma and exclusive reliance upon the husband.