चित्रसेन-समागमः / The Engagement with Citrasena and the Gandharvas
अऑरड..2 #23. () हि २ (ट्रोपदीसत्यभामासंवादपर्व) त्रयस्त्रिंशयदधिकद्धिशततमो ध्याय: द्रौपदीका सत्यभामाको सती स्त्रीके कर्तव्यकी शिक्षा देना वैशम्पायन उवाच उपासीनेषु विप्रेषु पाण्डवेषु महात्मसु । द्रौपदी सत्यभामा च विविशाते तदा समम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! जब महात्मा पाण्डव तथा ब्राह्मगणलोग आस- पास बैठकर धर्मचर्चा कर रहे थे, उसी समय द्रौपदी और सत्यभामा भी एक ओर जाकर एक ही साथ सुखपूर्वक बैठीं और अत्यन्त प्रसन्नतापूर्वक परस्पर हास्य-विनोद करने लगीं। राजेन्द्र! दोनोंने एक-दूसरीको बहुत दिनों बाद देखा था, इसलिये परस्पर प्रिय लगनेवाली बातें करती हुई वहाँ सुखपूर्वक बैठी रहीं
vaiśampāyana uvāca | upāsīneṣu vipreṣu pāṇḍaveṣu mahātmasu | draupadī satyabhāmā ca viviśāte tadā samam |
वैशम्पायन म्हणाले—जनमेजया! महात्मे पांडव आणि विप्रगण जवळ बसून धर्मचर्चा करीत असताना, द्रौपदी व सत्यभामा त्या वेळी एकीकडे सरकून एकत्र बसल्या. बऱ्याच दिवसांनी भेट झाल्याने त्या आनंदित होत्या आणि परस्पर स्नेहपूर्ण, विनोदपूर्ण संवाद करू लागल्या—यातूनच सती स्त्रीच्या कर्तव्याविषयीचा उपदेश आरंभतो.
वैशम्पायन उवाच
This opening verse frames an ethical dialogue: in a calm, dharma-centered environment, Draupadī and Satyabhāmā meet privately, preparing for instruction on strī-dharma—how a virtuous woman should conduct herself in household and relational duties.
While the Pāṇḍavas and Brahmins sit nearby in discussion, Draupadī and Satyabhāmā go aside and sit together, happily conversing after a long time; this sets up the ensuing conversation (saṃvāda) between them.