Shloka 25
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
तत्र देवगणा: सर्वे सर्वे देवर्षयस्तथा । मेघतूर्यरवाश्वैव क्षुब्धोदधिसमस्वना:,वहाँ सम्पूर्ण देवता तथा देवर्षिगण आकर विराजमान हो गये। क्षुब्ध महासागरकी गम्भीर गर्जनाके समान मेघों और दिव्य वाद्योंका तुमुल घोष सब ओर गूँजने लगा
tatra devagaṇāḥ sarve sarve devarṣayas tathā | meghatūryaravāś caiva kṣubdhodadhisamasvanāḥ ||
तेथे सर्व देवगण आणि देवर्षिगणही एकत्र येऊन वैभवाने विराजमान झाले. मग सर्व दिशांना मेघगर्जना व दिव्य वाद्यांचा तुमुल निनाद घुमू लागला—क्षुब्ध महासागराच्या गंभीर ध्वनीसारखा.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse evokes reverence for the cosmic order: when the divine and the wise assemble, the world itself seems to respond with solemn, overwhelming sound. Ethically, it frames sacred gatherings as moments that call for humility, attentiveness, and respect toward higher principles.
Mārkaṇḍeya describes a scene where all the gods and divine seers have arrived and are seated. A great, all-pervading din arises—thunderclouds and celestial instruments sounding together—likened to the deep roar of a storm-tossed ocean.