Shloka 253
Draupadī’s Instruction on Marital Conduct and Household Discipline (चित्तग्रहण-उपदेश)
एता नद्यस्तु धिष्ण्यानां मातरो या: प्रकीर्तिता: । सिन्धुनद, पंचनद, देविका, सरस्वती, गंगा, शतकुम्भा, सरयू, गण्डकी, चर्मण्वती, मही, मेध्या, मेधातिथि, ताम्रवती, वेत्रवती, कौशिकी, तमसा, नर्मदा, गोदावरी, वेणा, उपवेणा, भीमा, वडवा, भारती, सुप्रयोगा, कावेरी, मुर्मुरा, तुंगवेणा, कृष्णवेणा, कपिला तथा शोणभद्र “-ये सब नदियाँ और नद हैं, जो अग्नियोंके उत्पत्ति-स्थान कहे गये हैं
etā nadyas tu dhiṣṇyānāṃ mātaro yāḥ prakīrtitāḥ | sindhunadaḥ pañcanadaḥ devikā sarasvatī gaṅgā śatakumbhā sarayū gaṇḍakī carmaṇvatī mahī medhyā medhātithiḥ tāmravatī vetravatī kauśikī tamasā narmadā godāvarī veṇā upaveṇā bhīmā vaḍavā bhāratī suprayogā kāverī murmūrā tuṅgaveṇā kṛṣṇaveṇā kapilā tathā śoṇabhadraḥ ||
या नद्या धिष्ण्यांच्या (यज्ञाग्नि-स्थळांच्या) ‘माता’ म्हणून प्रकीर्तित आहेत—ज्यांपासून यज्ञाग्नीची स्थापना व पोषण होते: सिंधु, पंचनद, देविका, सरस्वती, गंगा, शतकुंभा, सरयू, गंडकी, चर्मण्वती, मही, मेध्या, मेधातिथि, ताम्रवती, वेत्रवती, कौशिकी, तमसा, नर्मदा, गोदावरी, वेणा, उपवेणा, भीमा, वडवा, भारती, सुप्रयोगा, कावेरी, मुर्मुरा, तुंगवेणा, कृष्णवेणा, कपिला तसेच शोणभद्र. या सर्व नद्या अग्नींच्या उत्पत्तिस्थानरूपाने स्मरणात आहेत.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage sacralizes rivers as ‘mothers’ of ritual fire-altars, implying that dharma and Vedic practice are sustained by honoring natural sources of purity and continuity—waterways that enable sacrifice, cleansing, and right conduct.
Mārkaṇḍeya is enumerating a traditional list of rivers, presenting them as revered sources connected with the establishment and maintenance of sacred fires (dhiṣṇyas), thereby mapping spiritual authority onto the landscape.