Shloka 27
मधुकैटभवधोपाख्यानम्
The Account of the Slaying of Madhu and Kaiṭabha
बक उवाच अष्टमे द्वादशे वापि शाकं यः पचते गृहे,बकने कहा--जो दिनके आठवें या बारहवें भागमें अपने घरपर भोजनके लिये केवल शाक पका लेता है परंतु कुमित्रोंकी शरणमें नहीं जाता, उस पुरुषको जो सुख प्राप्त है, उससे बढ़कर सुख और कया हो सकता है? जहाँ दिन नहीं गिने जाते--जहाँ प्रतिदिन अन्नकी प्राप्तिके लिये चिन्ता नहीं करनी पड़ती; वही सुखी है। उसे लोग अधिक खानेवाला अथवा पेटू नहीं कहते हैं
baka uvāca | aṣṭame dvādaśe vāpi śākaṃ yaḥ pacate gṛhe |
बक म्हणाला—दिवसाच्या आठव्या किंवा बाराव्या भागी जरी असो, जो पुरुष आपल्या घरातच जेवणासाठी केवळ शाक शिजवतो आणि कुमित्रांच्या आश्रयाला जात नाही, त्याला जे सुख मिळते त्याहून मोठे सुख काय? जिथे दिवस मोजावे लागत नाहीत, जिथे रोज अन्न मिळेल की नाही याची चिंता करावी लागत नाही—तोच खरा सुखी. अशा पुरुषाला लोक अतिभोजी किंवा पोटाचा दास म्हणत नाहीत.
बक उवाच