Shloka 9
Sarasvatī–Tārkṣya Saṃvāda: Agnihotra-vidhi, Dāna-phala, and Mokṣa-prasaṅga (सरस्वती–तार्क्ष्यसंवादः)
पूजयामास धौम्यं च यमाभ्यामभिवादित: । परिष्वज्य गुडाकेशं द्रौपदी पर्यसान्त्वयत्,फिर धौम्य मुनिका पूजन किया। तत्पश्चात् नकुल-सहदेवने आकर उनके चरणोंमें मस्तक झुकाये। इसके बाद निद्राविजयी अर्जुनको हृदयसे लगाकर श्रीकृष्णने द्रौपदीको भलीभाँति सान्त्वना दी। परमप्रिय वीरवर अर्जुनको दीर्घकालके बाद आया देख शत्रुदमन श्रीकृष्णने उन्हें बार-बार हृदयसे लगाया
pūjayāmāsa dhaumyaṃ ca yamābhyām abhivāditaḥ | pariṣvajya guḍākeśaṃ draupadī paryasāntvayat ||
वैशंपायन म्हणाले—यमज (नकुल-सहदेव) यांनी आधीच अभिवादन केलेल्या धौम्य मुनींचे श्रीकृष्णांनी विधिपूर्वक पूजन केले. नंतर गुडाकेश अर्जुनाला आलिंगन देऊन द्रौपदीला उत्तम रीतीने सांत्वन केले. दीर्घकाळानंतर प्रिय अर्जुनाला पाहून शत्रुदमन श्रीकृष्णांनी त्याला पुन्हा पुन्हा हृदयाशी धरले.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct in adversity: honoring spiritual elders (Dhaumya), maintaining proper greetings and humility (the twins’ salutation), and restoring strength through compassion and reassurance (consoling Draupadī and embracing Arjuna).
After a significant separation, Arjuna returns; the group observes formal respect toward Dhaumya, the twins offer salutations, and Arjuna is warmly embraced. Draupadī, distressed by hardship, is consoled, and the reunion reinforces unity and resolve.