Shloka 62
Sarasvatī–Tārkṣya Saṃvāda: Agnihotra-vidhi, Dāna-phala, and Mokṣa-prasaṅga (सरस्वती–तार्क्ष्यसंवादः)
अत्र ते कथयिष्यामि तदिहैकमना: शृणु । यथेहामुत्र च नर: सुखदुःखमुपाश्चुते,मनुष्य इहलोक या परलोकमें जिस प्रकार सुख और दुःख भोगता है, इसके विषयमें तुम्हें अपना विचार बताऊँगा। तुम एकाग्रचित्त होकर सुनो
atra te kathayiṣyāmi tad ihaikamanāḥ śṛṇu | yathehāmutra ca naraḥ sukhaduḥkham upāśnute ||
आता मी तुला ते सांगतो; तू एकाग्र मनाने ऐक. मनुष्य या लोकात आणि परलोकात जसा सुख-दुःखाचा अनुभव घेतो—कर्मफळरूपाने ते परिणाम त्याला कसे प्राप्त होतात—ते मी सांगीन.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Mārkaṇḍeya introduces a moral explanation of how pleasure and pain are experienced in both this life and the next, implying a karmic linkage between one’s actions/choices and the results one undergoes.
Mārkaṇḍeya begins an instructive discourse, asking the listener to be attentive, and announces that he will explain the principle by which humans experience happiness and suffering across worldly and post-worldly states.