Shloka 14
प्रावृट्-शरत्-वर्णनम् — Description of the Monsoon and Autumn; Sarasvatī in the Pāṇḍavas’ Exile
स मातज्गशतप्राणो मनुष्पशतवारण: सिंहशार्दूलविक्रान्तो वने तस्मिन् महाबल:
sa mātaṅgaśatapāṇo manuṣyaśatavāraṇaḥ siṁhaśārdūlavikrānto vane tasmin mahābalaḥ
वैशंपायन म्हणाले—त्या वनात महाबली भीम शंभर मदोन्मत्त गजराजांसारख्या प्राणबळाने युक्त होता. तो एकाच वेळी शंभर माणसांचा वेग रोखू शकत असे, आणि सिंह व शार्दूलासारखा त्याचा विक्रम होता. धर्माशी संलग्न ही प्रचंड शक्ती दुर्बलांची ढाल आणि दुष्टांची धास्ती ठरे.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that immense power is ethically significant when it serves dharma—strength becomes meaningful as restraint against harm and as protection amid adversity, rather than as mere domination.
Vaiśampāyana describes a mighty figure in the forest whose vigor is compared to many elephants and whose valor matches a lion and tiger, emphasizing an atmosphere of formidable presence during the forest episode.