Shloka 1
Nahūṣa-Ājagara Saṃvāda: Yudhiṣṭhira’s Definition of Brāhmaṇa and the ‘Vedyam’ Debate
हि 8 मो «0 आ (0) है ० (आजगरपर्व) षट्सप्तत्यधिकशततमो<ध्याय: भीमसेनकी युधिषछ्विरसे बातचीत और पाण्डवोंका गन्धमादनसे प्रस्थान जनमेजय उवाच तस्मिन् कृतास्त्रे रथिनां प्रवीरे प्रत्यागते भवनाद् वृत्रहन्तुः अतः: परं किमकुर्वन्त पार्था: समेत्य शूरेण धनंजयेन,जनमेजयने पूछा--भगवन्! रथियोंमें श्रेष्ठ महावीर अर्जुन जब इन्द्रभवनसे दिव्यास्त्रोंका ज्ञान प्राप्त करके लौट आये, तब उनसे मिलकर कुन्तीकुमारोंने पुन: कौन-सा कार्य किया?
janamejaya uvāca | tasmin kṛtāstre rathināṃ pravīre pratyāgate bhavanād vṛtrahantuḥ | ataḥ paraṃ kim akurvanta pārthāḥ sametya śūreṇa dhanaṃjayena ||
जनमेजय म्हणाला—भगवन्! रथींमध्ये श्रेष्ठ असा महावीर अर्जुन वृत्रहंता इंद्राच्या भवनातून दिव्यास्त्रांचे ज्ञान प्राप्त करून परत आला, तेव्हा त्या शूर धनंजयाशी भेट झाल्यावर पृथापुत्रांनी पुढे कोणते कार्य केले?
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights purposeful action after receiving higher knowledge: divine instruction (astravidyā) is not an end in itself, but a responsibility that must be integrated into collective duty (the Pāṇḍavas’ dharma) through wise, coordinated next steps.
Janamejaya asks what the Pāṇḍavas did after Arjuna—having learned celestial weapons in Indra’s abode—returned and rejoined his brothers, setting up the next episode of their movements and plans in the forest narrative.