Shloka 17
स्पर्थमाना इवास्माभिनिवातकवचा रणे | शरवर्ष: शरार्त मां महद्धि: प्रत्यवारयन्,निवातकवचोंने संग्राममें हमलोगोंसे होड़-सी लगा रखी थी। मैं बाणोंके आघातसे पीड़ित था, तो भी उन्होंने बड़ी भारी बाणवर्षा करके मेरी प्रगतिको रोकने-की चेष्टा की। तब मैंने अद्भुत और शीघ्रगामी बाणोंको ब्रह्मास्त्रसे अभिमन्त्रित करके चलाया और उनके द्वारा शीघ्र ही सैकड़ों तथा हजारों दानवोंका संहार करने लगा
spardhamānā ivāsmābhir nivātakavacā raṇe | śaravarṣaiḥ śarārtā māṁ mahaddhiḥ pratyavārayan ||
रणात निवातकवच जणू आमच्याशी स्पर्धा करीत होते. त्यांच्या बाणांच्या घावांनी मी व्यथित झालो तरी त्यांनी प्रचंड बाणवृष्टी करून माझी गती रोखण्याचा प्रयत्न केला. तेव्हा मी ब्रह्मास्त्राने अभिमंत्रित अद्भुत व शीघ्रगामी बाण सोडले आणि त्यांद्वारे लवकरच शेकडो-हजारो दानवांचा संहार करू लागलो.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights steadfastness in adversity and the disciplined, responsible use of power: even when wounded and obstructed, Arjuna responds with focused resolve and employs a consecrated weapon as a measured counter to overwhelming force, reflecting the kṣatriya ideal of meeting aggression without surrendering composure.
Arjuna describes how the demon-warriors called Nivātakavacas, competing fiercely in battle, tried to halt his advance by an intense barrage of arrows. Though hurt, he counters by releasing swift, extraordinary arrows empowered by the Brahmāstra, rapidly slaying large numbers of the demons.