Shloka 3
Āraṇyaka-parva, Adhyāya 17 — Śālva’s encampment and the Yādava counter-engagement at Dvārakā
विक्षिपन् नादयंश्वापि धनु: श्रेष्ठ महाबल: । तूणखड्गधर: शूरो बद्धगोधाड्गुलित्रवान्
vikṣipan nādayaṁśvāpi dhanuḥ śreṣṭha mahābalaḥ | tūṇa-khaḍga-dharaḥ śūro baddha-godhā-aṅgulitravān
तो महाबली शूर, श्रेष्ठ धनुर्धर असूनही धनुष्याची टंकार करीत नव्हता. तूणीर व खड्ग धारण करून, गोधा-चर्माचे बांधलेले अंगुलित्र परिधान करून, संयमित तत्परतेने तो पुढे सरसावला.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Strength is best expressed through restraint and preparedness rather than loud display; disciplined readiness is a mark of true heroism.
Vāyu describes a powerful hero equipped for combat—carrying bow, quiver, and sword, with an archery thumb-guard—yet not ostentatiously twanging the bow, suggesting controlled, purposeful action.