Shloka 16
Sātyaki’s Call for Intervention and Yudhiṣṭhira’s Vow-Bound Restraint (सात्यकिवाक्यं—धर्मराजस्य धैर्यनिश्चयः)
द्रोणं च भीष्मं च महारथौ तौ सुतैर्वृत॑ चाप्पथ सोमदत्तम् । सर्वाणि सैन्यानि च वासुदेव: प्रधक्ष्यते सायकवल्लिजालै:,वसुदेवनन्दन भगवान् श्रीकृष्ण चाहें तो अपने बाणरूपी अग्निकी लपटोंसे द्रोण और भीष्म--इन दोनों प्रसिद्ध महारथियोंको, पुत्रोंसहित सोमदत्तको तथा सारी कौरवसेनाको भी भस्म कर डालेंगे
droṇaṃ ca bhīṣmaṃ ca mahārathau tau sutair vṛtaṃ cāpatha somadattam | sarvāṇi sainyāni ca vāsudevaḥ pradhakṣyate sāyakavallijālaiḥ ||
बलदेव म्हणाले— वसुदेव-नंदन भगवान श्रीकृष्ण इच्छितील तर आपल्या बाणरूपी अग्नीच्या ज्वाळांच्या जाळ्याने द्रोण आणि भीष्म—हे दोघे प्रसिद्ध महारथी, पुत्रांनी वेढलेला सोमदत्त आणि सर्व सैन्यही भस्मसात करू शकतात. येथे केवळ सामर्थ्य नव्हे, तर धर्मासाठी सामर्थ्याचा संयम अभिप्रेत आहे.
बलदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights Kṛṣṇa’s overwhelming capability in war, while implicitly stressing ethical restraint: true alignment with dharma is not simply the ability to destroy, but the disciplined choice of when and why to use power.
Baladeva declares that if Kṛṣṇa (Vāsudeva) desired, he could annihilate even the greatest Kuru champions—Droṇa and Bhīṣma—along with Somadatta and his sons, and the entire host, by a ‘net’ of fiery arrows, underscoring Kṛṣṇa’s decisive potential in the conflict.