Shloka 1
Udyoga Parva Adhyāya 92: Kṛṣṇasya sabhāpraveśaḥ
Krishna’s Entry into the Royal Assembly
अपन का छा | अत-४-क+ त्रिनवतितमो<्थ्याय: श्रीकृष्णका कौरव-पाण्डवोंमें संधिस्थापनके प्रयत्नका ओऔचित्य बताना (वैशग्पायन उवाच विदुरस्य वच: श्रुत्वा प्रश्चितं पुरुषोत्तम: । इदं होवाच वचन॑ भगवान् मधुसूदन: ।।
vaiśampāyana uvāca | vidurasya vacaḥ śrutvā praśritaṁ puruṣottamaḥ | idaṁ hovāca vacanaṁ bhagavān madhusūdanaḥ ||
वैशंपायन म्हणाले—जनमेजया! विदुरांचे प्रेमयुक्त व विनयशील वचन ऐकून शांत, ग्रहणशील पुरुषोत्तम भगवान मधुसूदन असे बोलले। श्रीभगवान म्हणाले—विदुरा! महाप्राज्ञ व विचक्षण पुरुष जसे बोलतो, आणि तुझ्यासारख्या हितैष्यास माझ्यासारख्या सुहृदाने जे बोलणे योग्य—धर्म व अर्थयुक्त ते सत्य वचन तू माता-पित्याप्रमाणे स्नेहाने मला सांगितलेस।
(वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Wise counsel should be received with humility, and speech between well-wishers should be truthful and aligned with dharma and practical welfare (artha). The verse highlights ethical communication: fitting words, spoken from goodwill, deserve respectful hearing.
In the Udyoga Parva’s lead-up to war, Vidura has spoken to Kṛṣṇa with affectionate, principled advice. Vaiśampāyana narrates that Kṛṣṇa, composed and receptive, begins his response—setting the stage for a dharma-grounded discussion about reconciliation and right action.