Shloka 77
नृशंसेन च वो युक्तांस्त्यजेयं शाश्वती: समा: । काले हि समनुप्राप्ते त्यक्तव्यमपि जीवनम्,“यदि ऐसा समय आनेपर भी तुम युद्ध नहीं करोगे तो यह व्यर्थ बीत जायगा। तुमलोग इस जगत्के सम्मानित पुरुष हो। यदि तुम कोई अत्यन्त घृणित कर्म कर डालोगे तो उस नृशंस कर्मसे युक्त होनेके कारण मैं तुम्हें सदाके लिये त्याग दूँगी। पुत्रो! तुम्हें तो समय आनेपर अपने प्राणोंको भी त्याग देनेके लिये उद्यत रहना चाहिये
nṛśaṃsena ca vo yuktāṃs tyajeyaṃ śāśvatīḥ samāḥ | kāle hi samanupprāpte tyaktavyam api jīvanam ||
वैशंपायन म्हणाले— जर तुम्ही नृशंसतेने युक्त झालात, तर मी तुम्हाला अनंत काळासाठी त्यागीन; कारण योग्य काळ येऊन ठेपला की जीवनसुद्धा सोडावे लागते.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When the decisive moment arrives, one must uphold dharma and honor even at the cost of life; committing a base, cruel act brings lasting moral stain and social-spiritual rejection.
Vaiśaṃpāyana narrates a stern admonition: the addressees are warned that if they shrink from rightful action and fall into disgraceful cruelty, they will be renounced; the statement frames the coming conflict as a time when even life may need to be sacrificed for duty.