Shloka 64
Kṛṣṇa at Duryodhana’s House: Refusal of Hospitality and Departure to Vidura (कृष्णस्य धार्तराष्ट्रनिवेशनगमनम्)
अदात् तु कुन्तिभोजाय सखा सख्ये महात्मने । “मैं अभी बालिका थी, हाथमें गेंद लेकर खेलती फिरती थी; उसी अवस्थामें तुम्हारे पितामहने मित्रधर्मका पालन करते हुए अपने सखा महात्मा कुन्तिभोजके हाथमें मुझे दे दिया ।। ६३ है ।। साहं पित्रा च निकृता श्वशुरैश्व परंतप । अत्यन्तदुःखिता कृष्ण कि जीवितफलं मम,'परंतप श्रीकृष्ण! इस प्रकार मेरे पिता तथा श्वशुरोंने भी मेरे साथ वंचनापूर्ण बर्ताव किया है। इससे मैं अत्यन्त दुःखी हूँ। मेरे जीवित रहनेसे क्या लाभ?
adāt tu kuntibhojāya sakhā sakhye mahātmane | sāhaṁ pitrā ca nikṛtā śvaśuraiś ca parantapa | atyantaduḥkhitā kṛṣṇa kiṁ jīvitaphalaṁ mama ||
वैशंपायन म्हणाले—मैत्रीधर्म पाळून माझ्या पित्याने मला आपल्या महात्मा मित्र कुंतिभोजाला दिले; तेव्हा मी लहान होते, हातात खेळण्याचा हत्ती घेऊन खेळत होते. हे परंतपा, अशा रीतीने पित्यानेही आणि श्वशुरकुळानेही माझ्याशी वंचना केली. हे कृष्णा, मी अत्यंत दुःखी आहे—माझ्या जिवंत राहण्यात काय फल आहे?
वैशम्पायन उवाच