Shloka 31
Udyoga Parva, Adhyāya 72 — Bhīmasena’s counsel on conciliation and Duryodhana’s disposition
ब्रुवतस्तत्र मे वाक््यं धर्मार्थसहितं हितम् । निशम्य पार्थिवा: सर्वे नानाजनपदेश्वरा:
bruvatastatra me vākyaṃ dharmārthasahitaṃ hitam | niśamya pārthivāḥ sarve nānājanapadeśvarāḥ ||
तेथे मी धर्म आणि अर्थ यांशी संयुक्त असे हितकर वचन बोलेन. ते ऐकून अनेक जनपदांचे अधिपती असलेले सर्व राजे ठाम समजतील की युधिष्ठिर धर्मात्मा व सत्यवादी आहेत; आणि दुर्योधनाबाबतही त्यांना निश्चय होईल की लोभाने प्रेरित होऊनच त्याने सर्व अनुचित आचरण केले आहे.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Speech should be both dharmic and purposeful (dharma + artha), aiming at the welfare (hita) of all; such speech clarifies moral responsibility—truthfulness and righteousness on one side, greed-driven wrongdoing on the other.
Yudhiṣṭhira explains that when he speaks in the royal gathering, the assembled kings from many realms will hear his dharma- and artha-aligned words and arrive at a firm judgment about the characters involved—recognizing Yudhiṣṭhira as righteous and truthful and seeing Duryodhana’s misconduct as arising from greed.