Shloka 13
Udyoga-parva Adhyāya 50 — Dhṛtarāṣṭra’s Appraisal of Bhīmasena (भीमसेनभयवर्णनम्)
ग्रसमानमनीकानि नरवारणवाजिनाम् । पश्यामीवाग्रतो भीम॑ क्रोधमूर्च्छितमाहवे,मुझे अपने सामने दीख-सा रहा है कि भीमसेन युद्धमें क्रोधसे मूर्च्छित हो मनुष्य, हाथी और घोड़ोंकी (समस्त) सेनाओंको कालका ग्रास बनाता जा रहा है
grasamānam anīkāni naravāraṇavājinām | paśyāmīva agrato bhīmaṁ krodhamūrcchitam āhave ||
धृतराष्ट्र म्हणाला— जणू माझ्या डोळ्यांसमोरच मी भीमाला पाहतो: रणांगणात क्रोधाने उन्मत्त होऊन तो मनुष्य, हत्ती व घोड्यांच्या सैन्यव्यूहांना गिळीत चालला आहे आणि सर्व सेनांना काळाचा ग्रास करीत आहे।
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked anger (krodha) can overwhelm discernment and turn a warrior into an instrument of destruction, suggesting an ethical warning: even within kṣatriya duty, wrath-driven violence accelerates ruin and invites the shadow of Kāla (Death/time).
Dhṛtarāṣṭra expresses a vivid, fearful premonition: he imagines Bhīma in the coming war, maddened by anger, tearing through the enemy’s battle-formations—men, elephants, and horses—so relentlessly that the armies seem to be swallowed by Death.