Shloka 8
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
तदर्थमुक्ते तप एतदिज्या ताभ्यामसौ पुण्यमुपैति विद्वान । पुण्येन पापं विनिहत्य पश्चात् संजायते ज्ञानविदीपितात्मा
tad-artham ukte tapa etad-ijyā tābhyām asau puṇyam upaiti vidvān | puṇyena pāpaṁ vinihatya paścāt sañjāyate jñāna-vidīpitātmā ||
त्या परम साध्याच्या प्राप्तीसाठीच वेदात तप आणि यज्ञ यांचे विधान केले आहे. या दोन्हींच्या योगाने श्रोत्रिय विद्वान पुरुषाला पुण्य प्राप्त होते. पुढे तेच निष्काम कर्मरूप पुण्य पापाचा नाश करते; आणि पाप नष्ट झाल्यावर त्याचे अंतःकरण ज्ञानाने प्रकाशित होते.
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
Austerity (tapas) and sacrificial worship (ijyā/yajña), as taught in the Veda, generate purifying merit. When performed in a selfless spirit, that merit removes sin and prepares the inner instrument for the arising of illuminating knowledge.
Sanatsujāta is instructing his listener on the spiritual progression endorsed by scripture: disciplined practice and worship lead to merit; merit cleanses moral impurity; and, once purified, the person’s inner self becomes fit for the dawn of liberating knowledge.