Shloka 60
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
मौनान्न स मुनिर्भवति नारण्यवसनान्मुनि: । स्वलक्षणं तु यो वेद स मुनि: श्रेष्ठ उच्यते,मौन रहने अथवा जंगलमें निवास करनेमात्रसे कोई मुनि नहीं होता। जो अपने आत्माके स्वरूपको जानता है, वही श्रेष्ठ मुनि कहलाता है
maunān na sa munir bhavati nāraṇyavasanān muniḥ | svalakṣaṇaṃ tu yo veda sa muniḥ śreṣṭha ucyate ||
फक्त मौन राहिल्याने कोणी मुनि होत नाही, तसेच अरण्यवासीचा वेष घेतल्यानेही मुनि होत नाही. जो आपल्या आत्म्याचे स्वलक्षण जाणतो, तोच श्रेष्ठ मुनि म्हणतात.
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
True sagehood is not established by external signs like silence or ascetic dress; it is established by inner realization—knowing the Self’s essential nature (svalakṣaṇa).
In the Udyoga Parva dialogue, Sanatsujāta instructs (in a didactic, philosophical mode) that spiritual authority and excellence come from inner knowledge rather than outward austerities, correcting common misconceptions about what makes a muni.