Shloka 54
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
यो वेद वेदान् स च वेद वेद्यं नतं विदुर्वेदविदो न वेदा: । तथापि वेदेन विदन्ति वेदं ये ब्राह्मणा वेदविदो भवन्ति
yo veda vedān sa ca veda vedyam nataṃ vidur vedavido na vedāḥ | tathāpi vedena vidanti vedaṃ ye brāhmaṇā vedavido bhavanti ||
जो महापुरुष वेदांचे रहस्य जाणतो, तो जाणण्याजोगे परम तत्त्वही जाणतो; पण अशा ज्ञानीला केवळ शब्दज्ञानावर गर्व करणारे ‘वेदविद्’ ओळखत नाहीत, आणि वेदही केवळ ग्रंथरूपाने त्याला पकडू शकत नाहीत. तरीही जे ब्रह्मवेत्ता, खरे वेदविद् ब्राह्मण आहेत, ते वेदाच्या अंतःसाराचा आश्रय घेऊन वेदाचाच खरा अर्थ वेदाद्वारे जाणतात.
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
True Vedic knowledge is not mere mastery of words; it is realization of the highest knowable reality (vedyam). Only those who become genuine 'veda-vid' in the deeper sense—Brahman-knowers—grasp the Veda’s purport through the Veda itself.
In the Sanatsujāta discourse (Udyoga Parva), Sanatsujāta instructs on higher knowledge and liberation. Here he contrasts textual expertise with realized wisdom, asserting that the Veda’s secret is understood only by spiritually qualified knowers.