Shloka 10
Sanatsujāta-Āhvāna (Summoning Sanatsujāta) — Vidura’s Invocation and Dhṛtarāṣṭra’s Doubt
तद् वै महामोहनमिन्द्रियाणां मिथ्यार्थयोगस्य गतिर्हि नित्या । मिथ्यार्थयोगाभिहतान्तरात्मा स्मरन्नुपास्ते विषयान् समन्तात्,इस प्रकार विषयोंका जो भोग है, वह अवश्य ही इन्द्रियोंको महान् मोहमें डालनेवाला है और इन झूठे विषयोंमें राग रखनेवाले मनुष्यकी उनकी ओर प्रवृत्ति होनी स्वाभाविक है। मिथ्याभोगोंमें आसक्ति होनेसे जिसके अन्त:करणकी ज्ञानशक्ति नष्ट हो गयी है, वह सब ओर विषयोंका ही चिन्तन करता हुआ मन-ही-मन उनका आस्वादन करता है
tad vai mahāmohanam indriyāṇāṃ mithyārthayogasya gatir hi nityā | mithyārthayogābhihatāntarātmā smarann upāste viṣayān samantāt ||
खरेच विषयभोग हा इंद्रियांना महान् मोहात टाकणारा आहे; आणि जो मिथ्या ध्येयांना आसक्त असतो, त्याची गती त्यांच्याकडेच नित्य होते. अशा मिथ्या भोगांच्या आसक्तीने ज्याचे अंतःकरण जखमी झाले व विवेकशक्ती मंदावली, तो सर्वत्र विषयांचेच स्मरण करीत मनोमन त्यांचीच उपासना करतो.
सनत्युजात उवाच