Shloka 118
Adhyaya 32: Saṃjaya’s Return, Audience with Dhṛtarāṣṭra, and Ethical Admonition
मितं भुड्क्ते संविभज्यश्रितेभ्यो मितं स्वपित्यमितं कर्म कृत्वा । ददात्यमित्रेष्वपि याचित: सं- स्तमात्मवन्तं प्रजहत्यनर्था:
mitaṁ bhuṅkte saṁvibhajya āśritebhyo mitaṁ svapiti amitaṁ karma kṛtvā | dadāti amitreṣv api yācitaḥ saṁstam ātmavantaṁ prajahati anarthāḥ ||
विदुर म्हणतात—जो आश्रितांना वाटून स्वतः मिताहार करतो, अल्प निद्रा घेऊनही धर्मयुक्त महान् कार्यात मोठा परिश्रम करतो, आणि मागितल्यास शत्रूंनाही दान देतो—असा आत्मसंयमी, स्थिरचित्त पुरुष अनर्थांनी ग्रासला जात नाही.
विदुर उवाच
Educational Q&A
Moderation in personal life (food and sleep), diligence in duty, and generosity without hatred—even toward enemies—create inner steadiness; such self-mastery prevents calamities from overpowering a person.
In Udyoga Parva, Vidura delivers ethical counsel (nīti) during the tense pre-war negotiations, describing the qualities of a disciplined and magnanimous person whose conduct keeps misfortune at bay.