Shloka 13
Bhīṣma–Jāmadagnya-saṃvādaḥ
Bhishma’s account of the encounter with Rāma Jāmadagnya
केंचुलिसे छूटकर निकले हुए सर्पोके समान आकृतिवाली उन सुवर्णजटित विचित्र शक्तियोंको कटी हुई देख हैहयराजका विनाश करनेवाले महात्मा परशुरामजीने कुपित होकर पुनः अपना दिव्य अस्त्र प्रकट किया ।। ततः श्रेण्य: शलभानामिवोग्रा: समापेतुर्विशिखानां प्रदीप्ता: । समाचिनोच्चापि भृशं शरीरं हयान् सूतं सरथं चैव महाम्,फिर तो टिड्डियोंकी पंक्तियोंके समान प्रज्वलित एवं भयंकर बाणोंके समूह प्रकट होने लगे। इस प्रकार उन्होंने मेरे शरीर, रथ, सारथि और घोड़ोंकों सर्वथा आच्छादित कर दिया
tataḥ śreṇyaḥ śalabhānām ivogrāḥ samāpetur viśikhānāṃ pradīptāḥ | samācinoc cāpi bhṛśaṃ śarīraṃ hayān sūtaṃ sa-rathaṃ caiva mām ||
भीष्म म्हणाले— मग टोळ्यांच्या दाट थव्याप्रमाणे प्रज्वलित व भयंकर बाणांचे झंझावात धावून आले. त्यांनी माझे शरीर, रथ, सारथी आणि घोडे सर्व बाजूंनी पूर्णपणे झाकून टाकले. आणि महात्मा परशुरामांनी आपल्या सुवर्णजटित, विचित्र शक्ती—जणू कात टाकून बाहेर पडलेल्या सर्पांसारख्या—छिन्न झालेल्या पाहिल्या, तेव्हा हैहयराज-विनाशक ते क्रोधाने पेटले आणि त्यांनी पुन्हा आपले दिव्य अस्त्र प्रकट केले।
भीष्म उवाच