Shloka 17
Udyoga Parva, Adhyāya 148: Vāsudeva’s Report—Mobilization and the Nīti Sequence
Sāma–Bheda–Daṇḍa
देवापिस्तु महातेजास्त्वग्दोषी राजसत्तम: । धार्मिक: सत्यवादी च पितु: शुश्रूषणे रत:,“नृपश्रेष्ठ देवापि महान् तेजस्वी होते हुए भी चर्मरोगसे पीड़ित थे। वे धार्मिक, सत्यवादी, पिताकी सेवामें तत्पर, साधु पुरुषोंद्वारा सम्मानित तथा नगर एवं जनपद- निवासियोंके लिये आदरणीय थे। देवापिने बालकोंसे लेकर वृद्धोंतक सभीके हृदयमें अपना स्थान बना लिया था
devāpis tu mahātejāstvagdoṣī rājasattamaḥ | dhārmikaḥ satyavādī ca pituḥ śuśrūṣaṇe rataḥ ||
वायू म्हणाला—देवापि महातेजस्वी आणि राजांमध्ये श्रेष्ठ होता; तरीही तो चर्मरोगाने पीडित होता. पण तो धर्मनिष्ठ, सत्यवादी आणि पित्याच्या सेवेत रत होता—देह रोगाने ग्रस्त असला तरी सदाचार व पितृभक्तीचे तेज कमी होत नाही, हे त्याने दाखवून दिले.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that dharma and truthfulness are not diminished by physical affliction; a ruler’s true excellence is shown through ethical conduct and devoted service—especially filial service.
Vāyu describes King Devāpi: despite suffering from a skin disease, he is portrayed as an exemplary king—righteous, truthful, and devoted to serving his father—setting up a moral exemplar within the Udyoga Parva discourse.