Shloka 12
भीष्मस्य दुर्योधनं प्रति कुलहितोपदेशः | Bhīṣma’s Counsel to Duryodhana on Dynastic Welfare
उपनहा परैवरं ये मां नित्यमुपासते । नमस्कुर्वन्ति च सदा वसवो वासवं यथा,शत्रुओंसे वैर बाँधकर जो नित्य मेरी उपासना करते हैं तथा जैसे वसुगण इन्द्रको प्रणाम करते हैं, उसी प्रकार जो सदा मुझे मस्तक झुकाते हैं, मेरी ही प्राणशक्तिके भरोसे जो शत्रुओंके सामने डटकर खड़े होनेका साहस करते हैं और इसी आशासे जो मेरा आदर करते हैं, उनके मनोरथको मैं छिन्न-भिन्न कैसे करूँ?
upanahā paraivaraṁ ye māṁ nityam upāsate | namaskurvanti ca sadā vasavo vāsavaṁ yathā |
जे शत्रूंशी वैर बांधून नित्य माझी उपासना करतात, आणि वसुगण जसे वासव इंद्राला नमस्कार करतात तसेच सदैव मला मस्तक झुकवतात; जे माझ्या प्राणबलाच्या भरोशावर शत्रूंसमोर ठाम उभे राहण्याचे धैर्य धरतात आणि त्या आशेनेच माझा मान करतात—त्यांचे मनोरथ मी कसे छिन्नभिन्न करू?
कर्ण उवाच