Shloka 17
उद्योगपर्व — अध्याय १४१: कर्ण–कृष्णसंवादः, उत्पात-स्वप्न-लक्षणानि
Karna–Krishna Dialogue: Omens and Dream-Signs
सर्वौषधिवनस्फीत: फलवानल्पमक्षिक: । निष्पड़को रसवत्तोयो नात्युष्णशिशिर: सुख:
sarvauṣadhivanasphītaḥ phalavān alpamakṣikaḥ | niṣpaḍako rasavattōyo nātyuṣṇaśiśiraḥ sukhaḥ ||
संजय म्हणाला—हा काळ सर्व औषधींनी समृद्ध, वनस्पतींनी फुललेला आहे; फळे विपुल आहेत, डास-माशी व दंश करणारे कीटक अल्प आहेत। पाणी निर्मळ व मधुररसयुक्त आहे; ना फार उष्णता, ना फार थंडी—सर्वत्र सुखद आहे।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse presents markers of an auspicious and well-ordered environment—abundance of healing plants, fruitfulness, clean water, and moderate climate—implying that true welfare is supported by balance, purity, and sustainable prosperity rather than excess.
Sañjaya is describing the qualities of a locale as exceptionally pleasant and prosperous, using natural signs—herbs, forests, fruits, insects, water, and climate—to convey its suitability and благоприятность within the ongoing Udyoga Parva narration.