Shloka 366
Udyoga Parva Adhyāya 132 — Vidura’s Counsel on Udyama, Yaśas, and Kṣātra-Dharma
दिष्टभावं गतस्यापि विषये मोदते प्रजा । यदि बढ़े हुए तेज और उत्साहवाला, शूरवीर एवं सिंहके समान पराक्रमी राजा युद्धमें दैववश वीर-गतिको प्राप्त हो जाय तो भी उसके राज्यमें प्रजा सुखी ही रहती है
diṣṭabhāvaṃ gatasya api viṣaye modate prajā |
वायू म्हणाला—राजा नियतीने ठरविलेल्या अंतास जरी पोहोचला, तरी त्याच्या राज्यातील प्रजा आनंदितच राहते. कारण तेज व उत्साहाने परिपूर्ण, शूर आणि सिंहासारखा पराक्रमी राजा दैववश युद्धात वीरगतीला गेला, तरी त्याच्या धर्मयुक्त राज्यकारभाराच्या बळावर आणि त्या अंताच्या मानावर प्रजा संतुष्टच राहते.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
A righteous and valorous king benefits his people so deeply that even his death—when it is a destined, honorable fall in battle—does not immediately plunge the realm into misery; good governance and dharma create enduring public well-being.
Vāyu-deva is describing the social effect of a heroic ruler’s fate: if such a king attains vīra-gati (a warrior’s death) by daiva (destiny), the subjects in his viṣaya (realm) still remain joyful, implying stability and merit generated by his rule.